عـــکس هــای داریـــــوش اقــبـــــالی

:: خداحافظی ::

aks-sooltan — Sun, 25 Jan 2009 14:41:52 GMT

با سلام این وب دیگه آپ نمیشه

داریوش

aks-sooltan — Thu, 24 Nov 2005 00:10:50 GMT

:: با من از ایران بگو ::

aks-sooltan — Fri, 11 Nov 2005 17:36:47 GMT

امروز نمیخواستم چیزی بنویسم اما نشد!

نوشته امروز من شاید هیچ ربطی به داریوش نداشته باشه اما واقعا امروز وقتی داشتم پیامهای شما

دوستان رو میخوندم که یکی از پیامها منو یاد داغی انداخت که هیچ وقت فراموش نمیشه میخوام امروز

کلی از موسیقی دور بشم و از ایران بگم:

چند سال پیش بود بازیهای انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲ مسابقه مرگ و زندگی فوتبال ایران در مقابل

بحرین من هم مثل همه! خونه یکی از دوستان واقع در میرداماد جمع شده بودیم اون روزایران ۹۰درصد

امید ورود به جام جهانی رو از دست داد من و دوستان مایوس و ناراحت به سمت خونه هامون راه افتادیم

وقتی به میدان محسنی رسیدیم منظره عجیبی دیدم همه بیرون اومده بودن نمیدونم برای چی؟ وسط

بهت و حیرت من یک جوون به سمت ما اومد تو دستهاش یک پرچم ایران بود نزدیکتر که اومد پرچم رو

جلوی پای من و دوستان پهن کرد و گفت:((آقا لگد کن!))
من از این حرکت شوکه شدم انگار که منو توی یک استخر

آب یخ فرو کرده باشن تمام تنم به لرزه افتاد اون جوون که

متوجه عکس العمل من شد بی اعتنا از کنار من گذشت و

چند متر اون طرفتر همون حرکت رو دوباره تکرار کرد

جوونهایی که اونجا بودن به راحتی آب خوردن و با خنده

پاشونو گذاشتن رو پرچم چند صد متر اون طرفتر بازهم این

اتفاق افتاد و......
یادم میاد تو شولوغ پلوغی دانشگاه تهران از دانشگاه خودم

که تو قزوین بود اومدم تهران و بدون اینکه به خونه برم رفتم

دانشگاه تهران نمیدونم چند نفرتون اونجا بودین ولی میشد
بوی تازگی بهار رو از میون آتش و خون حس کرد توی اون

فضای اختناق بوی جنبشی خود جوش و بی آلایش که هر

رهگذری رو مدهوش میکرد اونروز باچشمهای خودم دیدم که همونهایی که روزی مثل من و تو سالم بودن

و بعد از جنگ قسمتی از تن خودشونو تو دشتی بنام جبهه جا گذاشته بودن کنار بقیه شاید هم جلوتر

از بقیه تو اولین ردیف ها ایستاده بودن و با مشتی گره کرده با گلویی بغض کرده از آزادیی دفاع میکردند

که سالهای سال براش جنگیده بودند دوستانشون رو تو همون پرچمی پیچیده بودن که جوون دیگری

فقط بخاطر یک باخت تو مسابقه فوتبال اونو شایسته لگد مال کردن دیده بود. اونها شاید کتکی رو که از

تازه بسیجی ها میخوردند تو زندان عراق از مامور استخبارات عراقی نخورده بودند.
میدونین من میگم حرمت پرچم یک کشور به نشان وسط اون نیست حرمت پرچم به حرمت خونی که

برای اون داده شده این پرچم چه با الله اکبر و چه با شیرو خورشید تمثیل یک ملت ملتی که ایرانیه کاری

با خرافه و اعتقادهای مذهبی خشک نداره نمونش امسال عید بود با اونهمه احترامی که خیلی ها برای

حسین و محرم قایل اند ولی هم جشن چهارشنبه سوری رو بطور کامل اجراء کردند و هم نوروز باستانی رو.
تاریخ گواه گذشته گان ماست که هرکدام چه راهی رو انتخاب کردند: افرادی مثل امیر

کبیر،مصدق،ستارخان،باقرخان،محمد تقی خان پسیان،خیابانی،فروهرها،دکتر چمران،جهان آرا، و هزاران

مرد و زن بزرگ دیگر مام میهن را پرستیدند و جان دادند ودر پرچم سه رنگ ایران ماوا کردند و مردمی نیز

چون شیخ فضل الله،کاشانی،بنی صدر،رجوی،محمد رضا پهلوی و فرزندان خلف انگلیس(...)،راه خیانت رو

برگذیدند.همه ما میدونیم تفرقه بندازو حکومت کن شعار سیاسی استعمار انگلیس و دارودسته شه.

پس اگه برای آزادی کمترین حرمتی قائل هستیم با بحث برسر شیرو خورشید و الله اکبر وسط پرچم

دورباطلی که خائنین به مام میهن برامون تدارک دیدند رو تکرار نکنیم ایران امروز محتاج الله اکبر و شیر و

خورشید نیست! اون دیگه خسته شده از مرزبندی توده ئی، حزب اللهی،سلطنت

طلب،مجاهد،منافق،ترک،فارس،عرب و پشتو. مام ایران امروز محتاج مردان و زنان ایرانیست که به ایرانی

بودن خود افتخار کنند و ایرانی و آزاده با خائنین و دشمنان این مرزو بوم برخوردکنند.

مام ایران دوست نداره که بچه هاش تو غربت از ایرانی بودنشون خجالت زده باشن مام میهن دوست

نداره که بچه هاش خمار نئعشگی و مواد مخدر باشن. این سرفکندگیه که جوان ایرانی روز تولد مایکل

جکسون امریکایی رو بدونه ولی حتی اسم یکی از فرزانگان راه آزادی ایران رو ندونه تا چه به سالروز

تولدشون و...
امروز نوبت من و تو ست که مثل پیشینیان خودمون انتخاب کنیم مام میهن یا ...

ببخشید که سرتون رو درد آوردم ... الان دارم داریوش گوش میدم:

بچه ها این پرچم خیلی قشنگ
پرچم سبز و سفید و سرخ رنگ
هم نشان ازصلح دارد هم زجنگ
خار چشم دشمنان چشم تنگ

ایزد پاک نگهدارتان................!

با تشکر از هواداران داریوش

:: توضيح داريوش در مورد آلبوم های جديدش ::

aks-sooltan — Fri, 11 Nov 2005 17:25:33 GMT

مصاحبه داريوش با مجله خواندنيها

در تاريخ ۲۹ دسامبر ۲۰۰۲

داریوش خواننده با سابقه و

محبوب ایرانی، بعد از مراسم

یادبود فرهاد در پاریس

، درفرانسه مانده تا ضبط چند

کار جدید را تمام کند. در

گفتگویی که با داریوش انجام

داده ایم، او از ترانه های جدیدش برایمان می گوید:
عرض کنم من در این دو سه سال گذشته، با دوستان مختلفی کار کردم، 3 آلبوم در واقع، که یکی را فکر می کنم تا یک ماه و نیم دو ماه آینده در دسترس قرار بگیرد. مجموعه کاری است از اشعار مولوی که با همکاری چند تن از هنرمندان انجام داده ایم و یک نوع سبک موسیقی جدیدتری است. همچنین آلبومی دارم به نام صفر که مدتها بر روی آن کار شده، ولی به دلایلی در بایگانی بود که این هم بالاخره به نتیجه رساندیم تا در دسترس قرار بگیرد.غیر از این دو آلبوم، بعد از آهنگی که اجرا کردم « دوباره می سازمت وطن »، یک پروژه داریم که امسال تمام توشه های این دو سه سال را به یکباره می خواهم در اختیار مردم بگذارم.

آقای داریوش، به دنبال آهنگ دوباره می سازمت وطن، آلبوم بعدیتان حال و هوای ارکستری مثل آن ترانه را خواهد داشت در آن آلبومی که در نظر دارید؟
بله، این آلبوم که فکر می کنم به اسم دوباره می سازمت وطن باشد، تک آهنگش را من به خاطر مسائل جو حاضر در ایران، می خواستم هموطنانم زودتر بشنوند. این آهنگ و حدود شش هفت آهنگ دیگر را با ارکستر سمفونیک و ارکسترهای مختلف فرانسوی ضبط کردیم و یک فضای دیگر کاری است که سر فرصت به آن خواهیم رسید و من فکر می کنم آلبوم زیبایی خواهد بود.

آقای داریوش، در مورد آلبوم مولانا که صدای بعضی از شخصیت های معروف هم در آن هست توضیح دهید.
در این آلبوم، خانم رامش ترانه می خوانند، اشعار را می خوانند و همچنین آقای فرامرز اصلانی می خوانند، آقای میبدی هستند، خانم شهره آغداشلو هستند و کار آهنگسازی و تنظیم را آقای فرزین فرهادی انجام دادند که جوانی است بسیار با استعداد و خیلی من خوشحالم که با این نازنین همکاری داشتم.

ببخشید، فرزین فرهادی که ساکسیفون می زند؟
ساکسیفون می زند و کارهای تنظیم را انجام داده است. کاری بود که با همدیگر تهیه کردیم و دوستان هم با ما همکاری کردند که خیلی از آنها ممنونم.

آلبوم صفر را کدام آهنگساز ساخته است؟
آهنگسازی آلبوم صفر توسط آقای فرید زلاند انجام شده، واقعا بسیار زحمت کشیدند برای این آلبوم و در جو خارج از کشور به خاطر مسائل کمپانیها، یک مقدار به تعویق افتاده بود که آن هم تمام شد و همه اشعار از اردلان سرفراز است.

نظر یادت نره عزیز

نکته:این مصاحبه رو برای کسانی که درخواست کرده بورن گذاشتم امیدوارم گه خوشتون بیاد.

یا حق

:: دکلمه ازداریوش ::

aks-sooltan — Fri, 11 Nov 2005 17:17:40 GMT

دوستان شرح پريشانی من گوش کــنـــــيد داســتان غم پنهانی من گوش کــنــــيد

قصه بی سر و ســـامانی من گوش کنـــــيد گفتگوی منو حيرانی من گوش کنــــيد

شرح اين قصه جانسوز نهفتن تا کــــــــی سوختم سوختم اين راز نگفتن تا کــی

روزگاری من و دل ساکن کويی بوديــــــــم ساکن کوی بت عربده جويـی بوديـــــم

دين و دل باخته ديوانه رويی بوديـــــــــــم بسته سلسله سلسله مويی بوديـــــــــم

کس در آن سلسله غير از من و دل بند نبود يک گرفتار از اين جمله که هستند نبود

نرگس غمه زنش اين همه بيمار نداشـــــت سنبل پر شکنش هيچ گرفتار نداشــــت

اين همه مشتری و گرمی بازار نداشــــــــت يوسفی بود ولی هيچ خريدار نداشـــــت

اول آن کس که خريدار شدش من بـــــــــودم باعث گرمی بازار شدش من بــــــــودم

گرچه از خاطر وحشی هوس روی تو رفــت با دلش آرزوی قامت دلجوی تو رفــــت

شد دل آزرده و آزرده دل از کوی تو رفـــــت با دل پر گله از نا خوشی روی تو رفــت

حــــــاش آلله کــــه وفای تو فراموش کــــند

ســــخن مصــلحت آمـــيز کسان گوش کـــند

داريوش بزرگ مرد موسيقی ايران

:: زندگی ::

aks-sooltan — Fri, 11 Nov 2005 17:10:15 GMT

سلام

زندگی کنیم که چی؟

که بشنویم فردا بهترین دوستمون ازمون جدا شده؟

که بشنویم عزیزترین کسمون از این دنیا رفته ؟

که بشنویم این همه بی عدالتی تو این دنیا هست؟

که که که این همه وای که اگه ما از عاقبت زندگی خبر داشتیم هیچ وقت حاظر نبودیم تو این دنیا پا بزاریم.

پس حالا که اومدیم چقدر خوبه باهم خوب باشیم باهم صمیمی باشیم

استوار باشین

نظر یادت نره رفیق

زنده باد ایران زنده باد داریوش

:: پروردگارا ::

aks-sooltan — Fri, 11 Nov 2005 17:06:24 GMT

پروردگارا: به درگاه تو پناه می آوررم و تو نیز پناهم بخش تا موجودی حریص و خویشتن دوست نباشم روا مدارکه به خواب غفلت فرو افتم وکیفر غفلت خویش بینم آسوده دلان را غم شوریده سران نیست این طایفه را غصه ی رنج دگران نیست ای همسفران باری اگر هست ببندید این ملک اقامتگه ما رهگذران نیست در حیرتم از مرام این مردم پست این طایفه ی زنده کش مرده پرست تا هست می کّشندش به خاری به جفا تا مُرد می برندش به عزت سر دست هیچ کس ویرانیم را حس نکرد وسعت حیرانیم را حس نکرد در میان خنده های تلخ من دیده ی بارانیم را حس نکرد در هجوم لحظه های بی کسی غربت پنهانیم را حس نکرد آن که با آغاز من مأنوس بود لحظه ی پایانیم را حس نکرد و اين من هستم همچون خاری که به دنبال آبی است تا خود را جوانی ببخشد
2


می خور که به زیر گل بسی خواهی خفت، بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت زینهار به کس مگو تو این راز نهفت: هر لاله که پژمرد نخواهد بشکفت.

:: داریوش , آینه , اعتیاد , و امید ایران ::

aks-sooltan — Fri, 11 Nov 2005 17:00:25 GMT

سلام دوستان

شنبه شب داريوش اولين برنامه آينه را در

شبكه اميد ايران اجرا كرد

با توجه به گستردگی دريافت اين شبكه از طريق ماهواره هات برد

برنامه آينه وارد مسير جديدی شده و مخاطبان بيشتری پيدا كرده است
برنامه بسيار جالب توجهی بود و خصوصا تلفنهای مردم و

معتادينی كه قدم در راه بهبودی نهاده اند شنيدنی بود و ارتباط

عاطفی بسيار زيبای مردم با داريوش نقطه عطف اين برنامه بود

قابل توجه دوستانی كه اظهار كرده بودند داريوش دوباره به اعتياد

روی آورده اينكه داريوش اعلام كرد ۵ سال و ۵ ماه و ۳ روز است

د ر بهبودی به سر ميبره و با تمام قوا به جنگ با اعتياد ادامه ميدهد

برای داريوش آرزوی موفقيت بيشتر دارم و اميدوارم در راهی كه

پيش گرفته با وجود تمام مشكلات موفق و سربلند باشه

داريوش فراتر از يك هنرمند و برتر از يك انسان حركتی رو آغاز كرده

كه بسياری از مردم حتی از شنيدن آن واهمه دارند

زنده باد داريوش

قربون همه تون مجتبی

:: برخوردی جهانی با بیماری اعتیاد ::

aks-sooltan — Fri, 11 Nov 2005 16:52:55 GMT

سخنان سلطان صدای ایران داریوش اقبالی در مورد (SHARE)

متن سخنانم در گردهمایی سالانهء سازمان !SHARE را با شما در میان می گذارم:

"با سلام و تشکر از سازمان !SHARE،

از دیدگاه من مواد مخدر یکی از ویران کننده ترین و خطرناک ترین اسلحه ها و بزرگترین مشکل جامعهء بشری است، که هیج مرز و بومی نمی شناسد و به اعتقاد من اعتیاد مادر آسیب های اجتماعی می باشد. چرا که زمینهء آمادگی به درگیر شدن و تخریب دیگر آسیب ها، مثل افسردگی، طلاق، دختران فراری، فقر، فحشا، خودکشی، کودکان خیابانی و مشکل پناهندگی را تشدید می کند و هیج انسانی در این کرهء خاکی از هیولای اعتیاد و یا اثرات آن مصون نمی باشد.

با اینکه می دانید مسئلهء مواد مخدر در دنیا تابع ابعاد سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و نظامی است، و تحلیل گران درآمد حاصله از آن را با نفت و اسلحه در یک ردیف می دانند. ما نه فقط از بیان و گفتن واقعیات جامعه می ترسیم، از شنیدن آن نیز وحشت می کنیم.

اعتیاد، ایدز و دیگر آسیب ها واقعیت جامعهء ماست، که می تواند حقیقت نداشته باشد، ولی فاجعه زمانی اتفاق می افتد که ما آنرا انکار کنیم.
بیاییم قبل از رشد بیشتر این فجایع با انقلابی که نیاز به اعتقاد و همدلی تمام افراد جامعه دارد، با همکاری و دعوت از تمام سازمان های فعال دور دنیا، بدور از مسائل سیاسی و مذهبی، با سم زدائی نه فقط مواد مخدر، بلکه سم زدائی فکری، تعصب، انکار، توهم و وحشت، در کنار هم به مبارزه با این هیولای اجتماعی که انسانها را اسیر خود می کند و آزادی شان را می گیرد، مبارزه کنیم.

من مدت 27 سال است که از سرزمین زیبا و ثروتمند خود، چه از نظر مادی و چه معنوی، به اینجا کوچ کرده ام. متأسفانه بی توجهی، ناآگاهی و پنهانکاری مسئولین، و از طرفی بخاطر ساختار سیاسی مملکتم، آمار رشد اعتیاد در این 27 سال از 3% به 63% رسیده، و طبق آخرین آمار بیش از 32 میلیون نفر از 70 میلیون جمعیت کشورم درگیر بیماری اعتیاد هستند، که رشد آن 3 برابر رشد جمعیت است. به نظر من، اگر سازمان های بین المللی و حقوق بشر توجه و اقدامی قاطعانه در این مورد نکنند، این بیماری همچنان به پیشرفت خود در جهت نابودی جامعه ادامه خواهد داد و گریبان نسل های آینده را نیز خواهد گرفت.

یکی دیگر از آسیب هایی که کشورهای دنیا را تهدید میکند که ما هم به نوعی درد و رنج آن را لمس کرده ایم، هجوم پناهندگانی است که خواسته یا ناخواسته کشورشان را ترک کرده اند. از سرزمین من سالی بیش از 190 هزار نفر به کشورهای مختلف پناهنده می شوند و نقض کنوانسیون ژنو 1951 از طرف دولت ها باعث گردیده که فرزندان پناهندگان در معرض آسیب هایی مثل افسردگی، فرار از خانه و اعتیاد قرار گیرند.

چون اعتیاد یک بیماری تکرار، انکار و پنهانکاری است، و آنهایی که از این بیماری درد و رنج می کشند، و زندگی می کنند تا بسوزند و می سوزند تا زندگی کنند، ما می بایست با آگاهی دادن و با پیام امید و پیشگیری برای فرزندان آینده، پلی باشیم که کارسازترین و با صرفه ترین راه مبارزه است.
با استفاده از نقش رسانه های همگانی، نه بصورت مقطعی و موقت بلکه بطور مرتب و تکرار پیام رسانی، چهرهء واقعی این بیماری را برای مردم آشکار کنیم.

ماهیت حرفهء اصلی من در برگیرندهء سفرهای متعدد به دور دنیاست. از این رو تصمیم گرفتم این موقعیت برای اشاعهء پیام امید، آگاهی و راهکارهای پیشگیری را با برگزاری سمینارها، و با دعوت از متخصصین در همهء زمینه ها فراهم کنم. در این راستا، مدت 3 سال است که از طریق برنامه های آموزشی که از رادیو و تلویزیون های سراسری پخش می گردد، با استفاده از سه اصول آگاهی رسانی، مبارزه و پیشگیری، به مبارزه با آسیب هایی که بخصوص جوانان و نسل آینده را گریبانگیر است، بعد گسترده تری بدهم.

حاصل تجربهء سفرهای حرفه ای من رسیدن به این اصل دردناک است که نه تنها هموطنانم در داخل، بلکه اکثر آنان که درد و رنج پناهندگی را در سراسر دنیا منجمله در کشورهایی که خود مدعی حقوق بشرند، می کشند، از آسیب های اجتماعی مصون نیستند، و این نیاز مبرم به توجه سازمان حقوق بشر را تشدید می کند.

در اینجا مایلم طرحی را پیشنهاد کنم که بر اساس آن سازمانی بین المللی برای مبارزه ای علمی و سازنده با بیماری اعتیاد در سطحی جهانی تأسیس گردد، و هنرمندانی که خود را در مقابل جامعه و بشریت مسئول می دانند، با بهره گیری از رابطهء عاطفی و عشق بین هنر و هنرمند و مردم، در راه آگاهی، مبارزه و پیشگیری از این درد و رنج خانمان سوز جهانی همصدا شوند، و در کنار هم با همدلی در این هدف مقدس همگام باشند.

با سپاس و تشکر مجدد."

داریوش اقبالی

:: داريوش هميشه سالار ::

aks-sooltan — Fri, 11 Nov 2005 16:34:33 GMT

سلام راستش نمی خواستم آپ کنم ولی ۱ چيزی من رو وادار به اين کار

کرد اون هم داريوش هستش که هميشه اول بوده و خواهد بود.در

پايين اين موضوع هميشه اول بودن داريوش مشخص ميشود