:: با من از ایران بگو ::
نوشته امروز من شاید هیچ ربطی به داریوش نداشته باشه اما واقعا امروز وقتی داشتم پیامهای شما
دوستان رو میخوندم که یکی از پیامها منو یاد داغی انداخت که هیچ وقت فراموش نمیشه میخوام امروز
کلی از موسیقی دور بشم و از ایران بگم:
چند سال پیش بود بازیهای انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲ مسابقه مرگ و زندگی فوتبال ایران در مقابل
بحرین من هم مثل همه! خونه یکی از دوستان واقع در میرداماد جمع شده بودیم اون روزایران ۹۰درصد
امید ورود به جام جهانی رو از دست داد من و دوستان مایوس و ناراحت به سمت خونه هامون راه افتادیم
وقتی به میدان محسنی رسیدیم منظره عجیبی دیدم همه بیرون اومده بودن نمیدونم برای چی؟ وسط
بهت و حیرت من یک جوون به سمت ما اومد تو دستهاش یک پرچم ایران بود نزدیکتر که اومد پرچم رو
جلوی پای من و دوستان پهن کرد و گفت:((آقا لگد کن!))
من از این حرکت شوکه شدم انگار که منو توی یک استخر
آب یخ فرو کرده باشن تمام تنم به لرزه افتاد اون جوون که
متوجه عکس العمل من شد بی اعتنا از کنار من گذشت و
چند متر اون طرفتر همون حرکت رو دوباره تکرار کرد
جوونهایی که اونجا بودن به راحتی آب خوردن و با خنده
پاشونو گذاشتن رو پرچم چند صد متر اون طرفتر بازهم این
اتفاق افتاد و......
یادم میاد تو شولوغ پلوغی دانشگاه تهران از دانشگاه خودم
که تو قزوین بود اومدم تهران و بدون اینکه به خونه برم رفتم
دانشگاه تهران نمیدونم چند نفرتون اونجا بودین ولی میشد
بوی تازگی بهار رو از میون آتش و خون حس کرد توی اون
فضای اختناق بوی جنبشی خود جوش و بی آلایش که هر
رهگذری رو مدهوش میکرد اونروز باچشمهای خودم دیدم که همونهایی که روزی مثل من و تو سالم بودن
و بعد از جنگ قسمتی از تن خودشونو تو دشتی بنام جبهه جا گذاشته بودن کنار بقیه شاید هم جلوتر
از بقیه تو اولین ردیف ها ایستاده بودن و با مشتی گره کرده با گلویی بغض کرده از آزادیی دفاع میکردند
که سالهای سال براش جنگیده بودند دوستانشون رو تو همون پرچمی پیچیده بودن که جوون دیگری
فقط بخاطر یک باخت تو مسابقه فوتبال اونو شایسته لگد مال کردن دیده بود. اونها شاید کتکی رو که از
تازه بسیجی ها میخوردند تو زندان عراق از مامور استخبارات عراقی نخورده بودند.
میدونین من میگم حرمت پرچم یک کشور به نشان وسط اون نیست حرمت پرچم به حرمت خونی که
برای اون داده شده این پرچم چه با الله اکبر و چه با شیرو خورشید تمثیل یک ملت ملتی که ایرانیه کاری
با خرافه و اعتقادهای مذهبی خشک نداره نمونش امسال عید بود با اونهمه احترامی که خیلی ها برای
حسین و محرم قایل اند ولی هم جشن چهارشنبه سوری رو بطور کامل اجراء کردند و هم نوروز باستانی رو.
تاریخ گواه گذشته گان ماست که هرکدام چه راهی رو انتخاب کردند: افرادی مثل امیر
کبیر،مصدق،ستارخان،باقرخان،محمد تقی خان پسیان،خیابانی،فروهرها،دکتر چمران،جهان آرا، و هزاران
مرد و زن بزرگ دیگر مام میهن را پرستیدند و جان دادند ودر پرچم سه رنگ ایران ماوا کردند و مردمی نیز
چون شیخ فضل الله،کاشانی،بنی صدر،رجوی،محمد رضا پهلوی و فرزندان خلف انگلیس(...)،راه خیانت رو
برگذیدند.همه ما میدونیم تفرقه بندازو حکومت کن شعار سیاسی استعمار انگلیس و دارودسته شه.
پس اگه برای آزادی کمترین حرمتی قائل هستیم با بحث برسر شیرو خورشید و الله اکبر وسط پرچم
دورباطلی که خائنین به مام میهن برامون تدارک دیدند رو تکرار نکنیم ایران امروز محتاج الله اکبر و شیر و
خورشید نیست! اون دیگه خسته شده از مرزبندی توده ئی، حزب اللهی،سلطنت
طلب،مجاهد،منافق،ترک،فارس،عرب و پشتو. مام ایران امروز محتاج مردان و زنان ایرانیست که به ایرانی
بودن خود افتخار کنند و ایرانی و آزاده با خائنین و دشمنان این مرزو بوم برخوردکنند.
مام ایران دوست نداره که بچه هاش تو غربت از ایرانی بودنشون خجالت زده باشن مام میهن دوست
نداره که بچه هاش خمار نئعشگی و مواد مخدر باشن. این سرفکندگیه که جوان ایرانی روز تولد مایکل
جکسون امریکایی رو بدونه ولی حتی اسم یکی از فرزانگان راه آزادی ایران رو ندونه تا چه به سالروز
تولدشون و...
امروز نوبت من و تو ست که مثل پیشینیان خودمون انتخاب کنیم مام میهن یا ...
ببخشید که سرتون رو درد آوردم ... الان دارم داریوش گوش میدم:
بچه ها این پرچم خیلی قشنگ
پرچم سبز و سفید و سرخ رنگ
هم نشان ازصلح دارد هم زجنگ
خار چشم دشمنان چشم تنگ
ایزد پاک نگهدارتان................!
با تشکر از هواداران داریوش
سلام ميکنم به همه کسانی که ميان
تو از پس راه آمدی کسی صدای پای تو را نشنید تو هق هق کنان آمدی کسی گریه تو را نشنید